<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388</id><updated>2012-02-16T22:50:52.084Z</updated><title type='text'>Pequenos Olhares Sobre o Meu Silêncio</title><subtitle type='html'>"Pedras no caminho? Guardo-as todas. Um dia ainda vou construir um castelo."</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>31</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-206215005010327567</id><published>2010-12-06T15:45:00.001Z</published><updated>2010-12-06T18:36:04.005Z</updated><title type='text'>Quero Ser Inverno</title><content type='html'>&lt;div align="right"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TPz7_zLCzeI/AAAAAAAAAXg/PviAhiwgyH0/s1600/frio.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 259px; DISPLAY: block; HEIGHT: 195px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5547585914500468194" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TPz7_zLCzeI/AAAAAAAAAXg/PviAhiwgyH0/s320/frio.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Entro no carro e arranco.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Lá fora, o vento acaricia as árvores, embalando-as numa dança única.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;"Quem me dera ser vento.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/em&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;em&gt;Poder rodear-te sem ninguém sentir"&lt;/em&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Olho através da janela e aprecio a neve que repousa nas encostas da serra.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Com carinho, enlaça-as num abraço conjunto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;em&gt;"Quem me dera ser neve.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;em&gt;Poder repousar em ti sem ninguém ver".&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;O nevoeiro empresta à paisagem um tom algo fantasmagórico.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Com leveza, a neblina circunda tudo em seu redor, chegando como um sussurro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;em&gt;"Quem me dera ser bruma.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;em&gt;Poder envolver-te sem ninguém notar".&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Dos ramos das árvores pingam gotas de chuva, que ora teima em cair. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Timidamente, vai descobrindo aquele outro manto branco.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;"Quem me dera ser chuva.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;em&gt;Poder tocar-te sem ninguém saber"&lt;/em&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-206215005010327567?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/206215005010327567/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=206215005010327567' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/206215005010327567'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/206215005010327567'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2010/12/quero-ser-inverno.html' title='Quero Ser Inverno'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TPz7_zLCzeI/AAAAAAAAAXg/PviAhiwgyH0/s72-c/frio.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-4231463865942352551</id><published>2010-11-24T22:49:00.017Z</published><updated>2010-11-24T23:21:10.084Z</updated><title type='text'>Menina de Olhos Tristes</title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TO2aZ1EvoWI/AAAAAAAAAXM/n7LlZzyo7lE/s1600/solidao1.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 286px; DISPLAY: block; HEIGHT: 176px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5543256484897333602" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TO2aZ1EvoWI/AAAAAAAAAXM/n7LlZzyo7lE/s320/solidao1.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Oh menina de olhos tristes... &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Como o mundo te ultrapassa.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Cruel castigo o barulho do teu silêncio.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;O som ensurdecedor das costas voltadas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;O teu olhar esquadrinha as conversas em teu redor, persegue os sorrisos, abandona quem te fita.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Como se não pertencesses a este mundo...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;De onde foges? &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;De quem foges?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Os teus pensamentos rodopiam.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;A solidão é rainha e o vazio imperador.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;À tua frente, tanto e tão pouco.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-4231463865942352551?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/4231463865942352551/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=4231463865942352551' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4231463865942352551'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4231463865942352551'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2010/11/oh-menina-dos-olhos-tristes.html' title='Menina de Olhos Tristes'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TO2aZ1EvoWI/AAAAAAAAAXM/n7LlZzyo7lE/s72-c/solidao1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-1139703069409571078</id><published>2010-11-02T22:33:00.005Z</published><updated>2010-11-02T23:02:01.601Z</updated><title type='text'>O Moinho</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TNCX5V5Vj1I/AAAAAAAAAW8/L4hn9RVmZkg/s1600/moinho-de-vento_867_1024x768.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535090953424310098" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TNCX5V5Vj1I/AAAAAAAAAW8/L4hn9RVmZkg/s320/moinho-de-vento_867_1024x768.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O velho moleiro sobe a colina. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Pelo caminho, outrora percorrido por tantos outros passos, pensa simplesmente em conseguir alcançar o moinho. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Ouve apenas o estalar escarlate das folhas caídas ao longo das veredas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;A mó está tão gasta como as recordações que sustentam o moleiro com olhos cor de Outono. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Tritura. Mói. Esmaga.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Tal como o peso das memórias que nos carregam pela vida. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;De volta a casa, acende a lareira para esquecer o frio da solidão e &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;recolhe os pensamentos perdidos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;A mó continua a girar. Dentro da sua alma.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-1139703069409571078?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/1139703069409571078/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=1139703069409571078' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/1139703069409571078'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/1139703069409571078'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2010/11/o-moinho.html' title='O Moinho'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TNCX5V5Vj1I/AAAAAAAAAW8/L4hn9RVmZkg/s72-c/moinho-de-vento_867_1024x768.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-7762011580070656779</id><published>2010-10-26T22:48:00.004+01:00</published><updated>2010-10-26T23:11:16.495+01:00</updated><title type='text'>A Peça</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMdQ6xS8qAI/AAAAAAAAAWQ/0dEnLzsLILo/s1600/DESILU~1.JPG"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 286px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5532479637843388418" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMdQ6xS8qAI/AAAAAAAAAWQ/0dEnLzsLILo/s320/DESILU~1.JPG" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Tum. Tum. Tum.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;As três pancadas de Molière. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A cortina sobe. A peça ensaiada (re)começa. Uma e outra vez. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Sorrisos, lágrimas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Abraços sentidos. Abraços fingidos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Todos representam. Sempre. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;No fim, apenas uma pessoa está na plateia. Só. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;De pé, fita o palco, abarcando com o olhar todos os que estão em cena. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;O pano cai. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;E com ele caem todas as máscaras.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-7762011580070656779?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/7762011580070656779/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=7762011580070656779' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/7762011580070656779'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/7762011580070656779'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2010/10/peca.html' title='A Peça'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMdQ6xS8qAI/AAAAAAAAAWQ/0dEnLzsLILo/s72-c/DESILU~1.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-7345226381023437635</id><published>2010-10-25T22:41:00.003+01:00</published><updated>2010-10-25T22:48:19.194+01:00</updated><title type='text'>Sem título</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;"&gt;A vida encarrega-se de nos trocar as voltas.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;O passado escondido emerge e rouba-nos o sossego tão almejado.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Tudo se altera. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Descontrolo contido.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Porque não podemos pensar com o coração e &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;gostar com a razão?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-7345226381023437635?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/7345226381023437635/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=7345226381023437635' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/7345226381023437635'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/7345226381023437635'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2010/10/sem-titulo.html' title='Sem título'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-1485415177200230846</id><published>2008-12-17T00:42:00.003Z</published><updated>2010-10-25T22:40:57.122+01:00</updated><title type='text'>O Lago</title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/SUhLV_glneI/AAAAAAAAAUk/_9thF6EhDDc/s1600-h/Lago2.bmp"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; DISPLAY: block; HEIGHT: 212px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280553404289359330" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/SUhLV_glneI/AAAAAAAAAUk/_9thF6EhDDc/s320/Lago2.bmp" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;O lago, ao longe, tão calmo e pacífico, esconde-se debaixo de uma capa negra espessa e impossível de desvendar.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Não consigo descobrir-te se passas o tempo a esconder-te.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Olho o meu reflexo na janela da sala, salpicada pelas gotas da chuva, pensando em como me permito querer estar contigo apesar dessa escuridão.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Não consigo desvendar-te se a cada momento amontoas segredos.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;em&gt;&lt;br /&gt;Não consigo permanecer se insistes em desvanecer.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Nem o sol, com todo o seu vigor, consegue penetrar mais do que uns poucos metros da superfície estática daquela massa de água, tão serena e ao mesmo tempo tão revolta nas suas profundezas.&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;em&gt;Não consigo aproximar-me se persistes em afastar-te.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;em&gt;Não consigo encontrar-te se insistes em te perder.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;em&gt;Não consigo acompanhar-te se queres caminhar só.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-1485415177200230846?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/1485415177200230846/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=1485415177200230846' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/1485415177200230846'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/1485415177200230846'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/12/o-lago.html' title='O Lago'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/SUhLV_glneI/AAAAAAAAAUk/_9thF6EhDDc/s72-c/Lago2.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-4695431381535804629</id><published>2008-11-21T20:32:00.004Z</published><updated>2008-11-21T20:56:25.756Z</updated><title type='text'>Tudo e Nada</title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/SScb0PUXIDI/AAAAAAAAAUc/S6brYF_Toxo/s1600-h/estrada+brilho.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5271212473139535922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/SScb0PUXIDI/AAAAAAAAAUc/S6brYF_Toxo/s320/estrada%2Bbrilho.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Uma estrela cadente deixa o seu rasto brilhante no céu negro, polvilhado de outros pequenos pontos brilhantes. Levanto a cabeça e vejo que ainda existe céu.&lt;br /&gt;Uma réstia de brilho ilumina uma lágrima que rola livremente pelo meu rosto. As palavras continuam a ecoar na minha cabeça. Conquistar. Dominar. Libertar. Prender. Ganhar. Perder. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Assento os pés no chão e sinto que ainda existe terra.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A estrela já passou, fugaz no seu aparecimento, lesta na sua fuga. Aparecer. Desaparecer.&lt;br /&gt;O seu trilho foi traçado desde o início, mas o seu fim surgiu mais rápido do que se poderia prever.&lt;br /&gt;Presa na sua própria passagem. Livre na sua retirada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seremos todos tentados a procurá-la uma vez mais, varrendo os céus com o olhar, como quem quer voltar a acreditar que algum dia lá esteve. Olhamos, mas não vemos; se vemos, não reparamos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Cegamente e com os sentidos entorpecidos, perdemos o rumo e só resta vaguear por todos os caminhos que entretanto surgem, procurando o que deixamos que se perdesse. Só pedi para me aprenderes.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Tão perto e tão longe. Tanto e tão pouco.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;Acordo e ainda sinto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-4695431381535804629?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/4695431381535804629/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=4695431381535804629' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4695431381535804629'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4695431381535804629'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/11/tudo-e-nada.html' title='Tudo e Nada'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/SScb0PUXIDI/AAAAAAAAAUc/S6brYF_Toxo/s72-c/estrada%2Bbrilho.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-7039398037229259398</id><published>2008-07-16T18:40:00.004+01:00</published><updated>2008-07-16T19:28:22.762+01:00</updated><title type='text'>[Sette]</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SH4yveMP_kI/AAAAAAAAAOo/mFdcaAoynz8/s1600-h/fim.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223668408936037954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SH4yveMP_kI/AAAAAAAAAOo/mFdcaAoynz8/s320/fim.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;O sol já vai alto quando a fadiga me permite despertar desse torpor, dorido no corpo, na alma e exausto pelas investidas das recordações e pelos desacertos da vida.&lt;br /&gt;Tantos planos tinha para a nossa vida, que nem contei com os planos que a vida poderia ter para nós.&lt;br /&gt;Olho em volta e vejo-te na mesa da cozinha, com bigodes de leite, a molhar as bolachas na caneca, o leite derramado na mesa; vejo as marcas da tua altura, que medíamos todos os meses e marcávamos no vão da porta; vejo os teus lápis de cor espalhados pela mesa da salinha, com um desenho meio acabado; vejo-te a descer as escadas aos sábados de madrugada para veres os teus desenhos animados preferidos; ouço as tuas risadas, as tuas perguntas, os teus porquês.&lt;br /&gt;Não consigo suportar a tua ausência. Não quero ter que sentir mais saudade. Não posso permitir.&lt;br /&gt;Com um sorriso a aflorar os lábios, aceito a vitória que a vida me está a oferecer, apesar de me ter derrotado em várias batalhas. Dou uma última mirada àquele espaço que, no passado, tanto me completou e que, agora, parece vazio de vida e desço à garagem. Sempre a sorrir. &lt;em&gt;Sempre me disseram que tinhas o meu sorriso.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Os vizinhos, alarmados pelas ausências, pelos jornais acumulados na porta da frente, arrombaram o portão da garagem. Os pés, com a movimentação brusca de ar, giram muito lentamente, sob o peso do corpo que pende do tecto.&lt;br /&gt;Ouvem-se sussurros, comentários em voz baixa e grave, terminando o silêncio estranhamente pacífico e até acolhedor daquele lugar, agora que a sua luta silenciosa findou. Estão perante um homem que parece mais desperto, mais vivo com a sua caminhada agonizante, que há muito anunciava o seu fim, do que algum dia o esteve depois do dia do acidente. Um peso inquantificável recaía sobre os seus ombros, impedia-o de levantar os olhos do chão, de sorrir, de prosseguir, preso nas malhas sufocantes da sua culpa. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Agora, na curva da morte, a escolha do seu fim faz, finalmente, cessar a dor de uma perda intolerável, deixa-o repousar, e acabar assim a sua história, um final escrito com um sorriso a iluminar o seu rosto.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-7039398037229259398?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/7039398037229259398/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=7039398037229259398' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/7039398037229259398'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/7039398037229259398'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/07/sette.html' title='[Sette]'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SH4yveMP_kI/AAAAAAAAAOo/mFdcaAoynz8/s72-c/fim.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-9027740057632065069</id><published>2008-07-14T15:03:00.006+01:00</published><updated>2008-07-14T15:14:50.956+01:00</updated><title type='text'>[Sei]</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SHtcwbxEd-I/AAAAAAAAAOg/WtIBvY-IWXg/s1600-h/HOMEM-20.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5222870180023269346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SHtcwbxEd-I/AAAAAAAAAOg/WtIBvY-IWXg/s320/HOMEM-20.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Deixo cair a garrafa vazia. O quarto gira sem parar e sento-me no chão, encostado à cama. Procuro no álcool a paz que não poderei nunca alcançar e, apesar de o saber, não deixo de o procurar, sedento.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Papá. Pai. Pai!&lt;/em&gt; Só te ouvi à terceira, embrenhado no projecto de uma urbanização, com o prazo mesmo a terminar.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Guilherme, que foi, querido? Estás a chorar? Que se passa?&lt;/em&gt; Continua a chorar sem dizer mais nada. &lt;em&gt;Foi um pesadelo? Anda, vamos voltar para a caminha&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Contas-me uma história?&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Olho para o relógio, penso no trabalho que ainda me falta, a estender-se pela noite dentro. Olho para ti e para a tua cara assustada e acedo. &lt;em&gt;Sim, mas tem que ser uma pequenina, ‘tá bem? O papá ainda tem que vir trabalhar.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Acordo sobressaltado, a garrafa vazia solta-se da minha mão e rebola até à porta. Inevitavelmente penso em todos os momentos em que estive demasiado ocupado, em todos os momentos em que tive prazos para cumprir, em todos os momentos em que não te vivi. A tua cara surge de cada vez que fecho os olhos, como se estivesse imprimida permanentemente nas minhas pupilas.&lt;br /&gt;Desço até à cozinha e procuro uma garrafa de vodka. Sei que tem que estar aqui uma, algures. Tem que estar. Nada. Vou até à garrafeira na sala. Nada.&lt;br /&gt;Só encontro uns restos em garrafas espalhadas, que vou juntando numa religiosamente, sem desperdiçar uma única gota. Cada gole amacia-me a raiva, mas não apaga a memória daquele dia. Do dia em que te perdi. Em cada dia volto a reviver o passado, como se em todos os dias voltasse tudo ao mesmo. Em todos os dias te perco e volto a perder.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O som de uma bola a bater na estrada molhada, o som de uma travagem brusca, o som do embate do teu corpo em cima do carro. Do meu carro. O som do grito que saía da minha boca. Saio do carro e vejo-te estendido na rua, um fio de sangue a escorrer da tua boca. &lt;em&gt;Papá!&lt;br /&gt;Schhhh, fica quietinho Guilherme. Alguém chame o 112, por favor!&lt;br /&gt;Papá, porque ‘tás a chorar? ‘Tás zangado comigo? Foi a bola…&lt;br /&gt;Schhhh, Guilherme, não fales, ‘tá quietinho, ‘tá bem? O papá não ‘tá zangado contigo, querido.&lt;br /&gt;Conta-me uma história.&lt;br /&gt;‘Tá bem, querido. Eu conto-te uma história.&lt;br /&gt;Tem que ser pequenina?&lt;br /&gt;Não, querido. Desta vez podes escolher a história que quiseres, a maior de todas.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;As lágrimas caem-me livremente. Noto a garrafa vazia e atiro-a para um canto.&lt;br /&gt;Os raios de sol mostram-se timidamente pelas persianas da sala. A penumbra dá lugar à claridade do novo dia. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Sem força para me levantar, ali fico, recordando cada palavra da mais longa história que um dia te contei. Nunca a cheguei a acabar. Pensei que enquanto não a acabasse não te poderia perder. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Talvez hoje seja o dia para te contar o fim.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-9027740057632065069?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/9027740057632065069/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=9027740057632065069' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/9027740057632065069'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/9027740057632065069'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/07/sei.html' title='[Sei]'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SHtcwbxEd-I/AAAAAAAAAOg/WtIBvY-IWXg/s72-c/HOMEM-20.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-2457691816119976502</id><published>2008-07-08T12:21:00.002+01:00</published><updated>2008-07-08T12:23:39.085+01:00</updated><title type='text'>[Cinque]</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SHNOKIApA1I/AAAAAAAAAOY/upxA5kAIOaI/s1600-h/crianca_espelho_partido.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220602328908366674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SHNOKIApA1I/AAAAAAAAAOY/upxA5kAIOaI/s320/crianca_espelho_partido.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Acabei por adormecer na tua cama, mais perto de ti. Acordo com um grito mudo. Terá sido só mais um sonho? Soergo-me num cotovelo e situo-me. O luar penetra pela janela aberta e ilumina o espaço, emprestando-lhe uma aura algo fantasmagórica.&lt;br /&gt;Não foi só mais um sonho. &lt;em&gt;Foi real&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;Levanto-me agoniado e corro para a casa de banho. Molho a cara com água fria e estaco perante o espelho. O meu olhar cruza-se comigo e repugna-me. &lt;em&gt;Como consegues encarar-te&lt;/em&gt;, ouço-o dizer. Olho para trás e verifico que estou sozinho. Aliás, como sempre tenho estado, desde que partiste. Desde que te fiz partir.&lt;br /&gt;Fixo o meu olhar no espelho e novamente o ouço a perguntar como me posso permitir permanecer, como me posso permitir ficar. A imagem reflectida no espelho aponta para mim e sussurra &lt;em&gt;Foste tu&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Cala-te&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;Escorrego para o chão e ali fico, joelhos junto ao peito, embalando-me, murmurando perdões. &lt;em&gt;Perdoa-me&lt;/em&gt;.&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Assassino. CALA-TE!&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;Num rompante levanto-me e encaro-me. Fecho o punho e num único golpe parto o espelho. Os vidros estilhaçam-se com o impacto. O sangue desponta e corre livremente. Sorrio. Mereço a dor, quero a dor, preciso da dor.&lt;br /&gt;Cem pares de olhos fitam-me através do espelho partido. Todos com a mesma expressão silenciosa: &lt;em&gt;Culpado&lt;/em&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Sem me importar com a mão ferida, volto ao teu quarto e deito-me na tua cama. Mais perto de ti. Com os joelhos junto ao peito, murmuro canções de embalar até que o cansaço me deixa render a mais um sono sem sonhos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-2457691816119976502?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/2457691816119976502/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=2457691816119976502' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/2457691816119976502'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/2457691816119976502'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/07/cinque.html' title='[Cinque]'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SHNOKIApA1I/AAAAAAAAAOY/upxA5kAIOaI/s72-c/crianca_espelho_partido.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-5085533343877535038</id><published>2008-04-23T16:54:00.002+01:00</published><updated>2008-04-23T16:59:18.915+01:00</updated><title type='text'>[Quattro]</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SA9cwcRzNXI/AAAAAAAAAOA/zuCj6wq9lD0/s1600-h/janela%2520com%2520chuva.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192470882675799410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SA9cwcRzNXI/AAAAAAAAAOA/zuCj6wq9lD0/s320/janela%2520com%2520chuva.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Volto a casa. Ponho a chaleira ao lume para fazer um chá. Olho para o meu recanto de trabalho e relembro-me do projecto que tinha em mãos e no qual nunca mais trabalhei. Folhas rabiscadas, com medidas, desenhos de perspectivas e alçados preenchem quase toda a mesa. Entre elas duas folhas, com traços a castanho. O projecto da casa da árvore e o da casota do cão que sempre quiseste ter. O teu sétimo aniversário estava próximo. Falavas a todo tempo do que querias fazer: convidar os amigos, os avós, os primos, os vizinhos, o tipo de bolo, se podia haver um palhaço. E sempre te respondia que ainda faltava tanto tempo. Mas, no fim, o tempo foi o que nos faltou.&lt;br /&gt;Pego nos desenhos e vou até ao teu quarto. Vazio de ti. Os cadernos meios dentro, meios fora da mochila, um convite para uma festa de aniversário de um colega de escola, os calções da natação. Parecia mesmo que tinhas acabado de chegar a casa.&lt;br /&gt;O som de uma bola a bater na estrada molhada. O som de uma travagem repentina. O som do embate. Inevitável. Ouço outra vez aquele maldito barulho. Está encerrado dentro do meu silêncio.&lt;br /&gt;Vou até à janela, com a mesma sensação de não querer olhar. No meu íntimo, senti aquele embate, soube o que ia encontrar.&lt;br /&gt;Fecho os olhos. Aquele som… A bola a bater no chão molhado. A travagem repentina. Eram reais.&lt;br /&gt;Abro os olhos. Na rua estava tudo silencioso.&lt;br /&gt;Ao longe ouço um apito contínuo, conhecido, mas insistente, que me desperta deste torpor. Desço as escadas e lembro-me da chaleira que ficou ao lume. Entro na cozinha, vou ao armário e automaticamente tiro duas canecas do armário. Sirvo o chá e deito duas colheres de açúcar em cada. Aposto que, mesmo assim, vais achar pouco doce, mas acabas por te ir habituando ao sabor. Pego nas canecas e levo-as para a varanda da cozinha. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Recomeçou a chover. Sento-me na cadeira de verga e tapo-me com a manta. Os pingos de chuva tamborilam nos vidros das janelas.&lt;br /&gt;Passou uma, duas, três horas. Agora, aos poucos, já durmo. Tantas noites passadas com os olhos vigilantes, os ouvidos atentos, buscando no escuro e no silêncio a resposta que ecoava em todo o meu redor. Procurava a resposta certa, mas com a pergunta errada. Só te via a ti, ali na estrada, sem que nada pudesse fazer.&lt;br /&gt;Já escureceu. Pego nas duas canecas e fecho a porta da varanda.&lt;br /&gt;Mais um dia passado, mais uma noite à espreita. O silêncio instalado em casa já não me pesa e não me atormenta. Pelo contrário. Agora já sei as perguntas a fazer.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-5085533343877535038?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/5085533343877535038/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=5085533343877535038' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/5085533343877535038'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/5085533343877535038'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/04/quattro.html' title='[Quattro]'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SA9cwcRzNXI/AAAAAAAAAOA/zuCj6wq9lD0/s72-c/janela%2520com%2520chuva.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-736560759369144482</id><published>2008-04-21T12:45:00.002+01:00</published><updated>2008-04-21T12:50:11.227+01:00</updated><title type='text'>[Tre]</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAx_Ot66EQI/AAAAAAAAANw/9ok_YcceTNI/s1600-h/Chuva.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191664361272905986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAx_Ot66EQI/AAAAAAAAANw/9ok_YcceTNI/s320/Chuva.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;A chuva não pára de cair. O vento fustiga as árvores. Nem reparo no mau tempo. No meu coração é sempre Inverno.&lt;br /&gt;Vou buscar o carro e parto sem destino. De pensamento vazio, vagueio, às voltas com as curvas da vida.&lt;br /&gt;Ando, ando, ando, qual autómato dirigido aleatoriamente pelas ruas da cidade. Quando dou conta, o carro parou. Olho para o lado e vejo o cemitério, escuro e frio. Estranhamente, é o sítio onde sinto mais calor, mais proximidade, mais familiaridade. Os meus passos guiam-me, certos e vigorosos. Sem vacilar. Como se soubessem, desde o momento em que saí de casa, onde quero ir. Paro em frente de uma campa branca, com girassóis e malmequeres nos vasos. Um pouco de sol naquele dia cinzento.&lt;br /&gt;Um pouco de paz na luta desenfreada que travo dentro de mim, sem possibilidade de tréguas, sem capacidade para reconhecer o inimigo que me ocupou a alma. A culpa como outra face de mim.&lt;br /&gt;Arranjo automaticamente as flores, sacudo as pétalas caídas. Como se cumprisse um ritual.&lt;br /&gt;Ainda não consegui deixar de me perguntar o porquê e como é que não te tenho perto de mim; como consigo permanecer quando já nada me prende aqui; como me permito sobreviver sem ti.&lt;br /&gt;Trouxe de casa a bola perdida e pouso-a: como sempre reencontraste-a. E a mim quem me ajuda a reencontrar-te?&lt;br /&gt;Parou de chover. Talvez já tenha parado há algum tempo. Os meus sentidos estão entorpecidos pela perda. Nada mais lhes é permitido sentir, pensar, querer.&lt;br /&gt;No meu coração vai ser sempre Inverno. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-736560759369144482?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/736560759369144482/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=736560759369144482' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/736560759369144482'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/736560759369144482'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/04/tre.html' title='[Tre]'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAx_Ot66EQI/AAAAAAAAANw/9ok_YcceTNI/s72-c/Chuva.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-4938109044067597958</id><published>2008-04-18T12:59:00.002+01:00</published><updated>2008-04-18T13:02:55.148+01:00</updated><title type='text'>[Due]</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAiN3G-AabI/AAAAAAAAANo/e1-6Kheg78g/s1600-h/Quando_choro.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5190554548447504818" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAiN3G-AabI/AAAAAAAAANo/e1-6Kheg78g/s320/Quando_choro.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Acabei por adormecer, com todos os sonhos já sonhados. A bola escorregou-me das mãos. Quanto tempo terei passado assim? Desde quando me prendo nas pequenas coisas e a vida fluí sem que me aperceba?&lt;br /&gt;Levanto-me para ir apanhar a bola; pode ser que o seu dono apareça a perguntar por ela. Se fosse o Guilherme não descansava enquanto não a encontrasse. E ele encontrava-a sempre. Até lhe desenhou as iniciais do nome para a distinguir das outras. Olho para o cesto de basquetebol em cima do portão da garagem e revejo-o a lançar cestos, arriscando a distância. “Pai, jogas comigo hoje? Vá lá, só uns cestos…”, perguntava ele, sempre que lhe buzinava para conseguir estacionar o carro na garagem.&lt;br /&gt;Às vezes jogava, outras vezes não. Maldito trabalho, malditos prazos, maldito telemóvel, maldito, maldito, maldito…&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sem lágrimas para chorar, com a culpa embargada na garganta, entro em casa. Vou arrumar a bola na garagem. Olho para a terceira prateleira e passo os dedos na etiqueta “Guilherme”. Lembro-me bem daquele dia: decidimos escolher uma prateleira para cada um e ele cismou que queria ser ele a escrever a etiqueta dele. Muito compenetrado, pega nos marcadores e escreve uma letra de cada cor.&lt;br /&gt;Parece estar tudo exactamente igual: os carrinhos, os patins, os jogos antigos. Deixo a bola num canto e é quando a pouso que reparo em duas letras escritas a preto: G. M. Sinto-me desfalecer. Nunca devo ter reparado na bola; ela ali ficou, até ao dia de hoje. Mas aquele barulho… A bola a bater no chão molhado… Era real.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Sento-me no chão. Talvez seja a altura.&lt;br /&gt;Abro o portão da garagem e lanço umas bolas. O barulho não é o mesmo. E como poderia ser? Pego na escada e desmonto o cesto.&lt;br /&gt;A chuva escorre-me pela cara. A culpa assume uma nova forma, um novo contorno.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-4938109044067597958?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/4938109044067597958/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=4938109044067597958' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4938109044067597958'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4938109044067597958'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/04/due.html' title='[Due]'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAiN3G-AabI/AAAAAAAAANo/e1-6Kheg78g/s72-c/Quando_choro.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-5204413375615117965</id><published>2008-04-15T14:29:00.003+01:00</published><updated>2008-04-15T15:43:56.142+01:00</updated><title type='text'>[Uno]</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAS_CW-AaaI/AAAAAAAAANg/jd0rBp74IWE/s1600-h/solidao_2.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189482717883951522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAS_CW-AaaI/AAAAAAAAANg/jd0rBp74IWE/s320/solidao_2.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;O som de uma bola a bater na estrada molhada. Depois nada. Ninguém. Da ombreira da porta vejo a bola que ficou esquecida perto da sebe do jardim. Ponho o capuz e vou buscá-la. Olho em volta e a rua está deserta.&lt;br /&gt;Como eu, com a sombra por companhia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sento-me nos degraus da entrada. Agora até a sombra me abandonou. Outra vez aquele maldito barulho encerrado dentro do meu silêncio. Cresce, preenche-me e, ao mesmo tempo, esvazia-me.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Como no dia em que te perdi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-5204413375615117965?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/5204413375615117965/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=5204413375615117965' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/5204413375615117965'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/5204413375615117965'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2008/04/uno.html' title='[Uno]'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/SAS_CW-AaaI/AAAAAAAAANg/jd0rBp74IWE/s72-c/solidao_2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-8758661332350713081</id><published>2007-11-29T12:37:00.000Z</published><updated>2007-11-29T13:03:06.077Z</updated><title type='text'>Desabafo II</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/R064K46_yKI/AAAAAAAAAL8/rp8uMJWYT10/s1600-h/memorias2.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5138246722094352546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/R064K46_yKI/AAAAAAAAAL8/rp8uMJWYT10/s320/memorias2.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Todos temos algo a esquecer. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Todos temos algo que se contorce bem lá no fundo e que revive a cada música que ouvimos na rádio, a cada lugar por onde passamos, a cada pensamento que nos surge. Algo que nos pertence como um todo e que nos embala e nos corrói, na mesma dança.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;Todos temos algo a recordar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;Momentos que nos pertencem, que nos completam, que nos indicam o caminho a seguir, que nos marcam a ida e a volta. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Todos já nos perdemos dos nossos pensamentos. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Já ficamos expectantes, ansiosamente à espera. Daquele sorriso, daquele olhar, daquele abraço, daquele beijo. Momentos que tardam a chegar e muitas vezes, por mais que se espreite e se arda em desejo, nunca se evidenciam.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Todos temos algo a preservar. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Algo que não quer partir, que não está preparado para fugir, a que nos agarramos quando à noite não conseguimos dormir. Porque a verdade é que não o podemos deixar ir, não nos pertence essa vontade. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;As memórias cobrem-nos o pensamento, a alma e a saudade traça-nos esse caminho.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Todos temos algo. Alguém. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-8758661332350713081?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/8758661332350713081/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=8758661332350713081' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/8758661332350713081'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/8758661332350713081'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/11/desabafo-ii.html' title='Desabafo II'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/R064K46_yKI/AAAAAAAAAL8/rp8uMJWYT10/s72-c/memorias2.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-58853521897789235</id><published>2007-10-03T12:10:00.000+01:00</published><updated>2007-10-03T12:46:57.887+01:00</updated><title type='text'>Desabafo</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RwOBIK8vitI/AAAAAAAAAJs/QXBHRASlrDE/s1600-h/rosto.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117075579001080530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RwOBIK8vitI/AAAAAAAAAJs/QXBHRASlrDE/s320/rosto.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Encosto a cabeça à terra, esperando aí ouvir um coração. Abraço o chão, esperando aí sentir o calor do teu corpo encostado ao meu. O vestido está espalhado no colorido das folhas caídas deste Outono, emprestando-lhe um pouco de negro. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Leve, suave, a chuva. Agora quero poder querer o que não posso.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-58853521897789235?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/58853521897789235/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=58853521897789235' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/58853521897789235'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/58853521897789235'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/10/desabafo.html' title='Desabafo'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RwOBIK8vitI/AAAAAAAAAJs/QXBHRASlrDE/s72-c/rosto.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-6070170469355555924</id><published>2007-09-24T13:54:00.000+01:00</published><updated>2007-09-24T13:57:07.866+01:00</updated><title type='text'>É tempo...</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rve0CK8vioI/AAAAAAAAAJE/JriwPvu2e9c/s1600-h/Tempo.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5113753851294354050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rve0CK8vioI/AAAAAAAAAJE/JriwPvu2e9c/s320/Tempo.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Dá-me só mais um tempo... Dá-me só esse tempo... É tempo dos meus olhos sobre os teus...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Quando se ama alguém, não se deve apenas amar quando é fácil. Não. Deve amar-se sobretudo quando é díficil, quando a pessoa objecto desse sentimento não deixa, não quer, nos empurra enquanto nos tentamos puxar. Deve amar-se mesmo quando há obstáculos, quando nos vira as costas, quando nos perdemos, quando caímos, quando quebramos. Deve amar-se mesmo quando sentimos que não somos uma prioridade, mas apenas uma opção.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Devemos amar quando tudo o resto falha, quando parece que não há mais nada depois, quando o céu nos esmaga e a terra nos engole. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;Devolve-me o nosso tempo... É tempo dos meus olhos nos teus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-6070170469355555924?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/6070170469355555924/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=6070170469355555924' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/6070170469355555924'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/6070170469355555924'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/09/tempo.html' title='É tempo...'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rve0CK8vioI/AAAAAAAAAJE/JriwPvu2e9c/s72-c/Tempo.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-6228062585971982268</id><published>2007-05-29T17:14:00.001+01:00</published><updated>2007-05-29T17:25:57.658+01:00</updated><title type='text'>Desalento</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RlxRih1qQ4I/AAAAAAAAAHk/j5_RopXgh2o/s1600-h/desalento.bmp"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070016934153175938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RlxRih1qQ4I/AAAAAAAAAHk/j5_RopXgh2o/s320/desalento.bmp" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;A &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;chuva precipita-se das alturas, depois de semanas suspensa nos céus. Levanta a poeira dos passeios e o cascalho das estradas.&lt;br /&gt;Contorna as beiradas dos telhados e os cantos das chaminés.&lt;br /&gt;Escorre pelas paredes, surpreendendo vendedores de rua, que correm a abrigar-se. Ressalta na terra endurecida pelo sol, sarando as cicatrizes desta nossa terra.&lt;br /&gt;Marca todo o meu caminho para casa, roçando nas minhas pernas nuas.&lt;br /&gt;Não corro. Não fujo.&lt;br /&gt;Não desta vez.&lt;br /&gt;Não penso. Só sinto. A chuva amolece-me as defesas e a dor, silenciosa e obscura, permanece intocável e grandiosa na sua imensidão, paralisante e absorvente. O medo calca-me e sufoca-me. O fracasso persegue-me. A desilusão enclausura-me.&lt;br /&gt;A verdade é que nada mais interessa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A chuva bate na janela, enquanto me descalço e recosto no sofá da sala. O barulho das grossas pingas, condensadas até ao seu limite, é o único que consigo suportar. Uma gota atravessa timidamente o rosto, quedando-se nos lábios. Estranhamente, sabe-me a sal. Pensei que me dissolvera na água da chuva, que me fora levada pela enxurrada, que desistira a já frágil âncora que aqui me sustinha.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Acordo. Já não chove. Pelo menos não lá fora.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-6228062585971982268?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/6228062585971982268/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=6228062585971982268' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/6228062585971982268'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/6228062585971982268'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/05/desalento.html' title='Desalento'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RlxRih1qQ4I/AAAAAAAAAHk/j5_RopXgh2o/s72-c/desalento.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-2851790400649602289</id><published>2007-05-14T11:58:00.000+01:00</published><updated>2007-05-14T12:05:29.483+01:00</updated><title type='text'>Sem Título</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RkhBDWVtF1I/AAAAAAAAAG8/K1Hgh41w5BE/s1600-h/casal-velho.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064369306770151250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RkhBDWVtF1I/AAAAAAAAAG8/K1Hgh41w5BE/s320/casal-velho.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Uma réstia de nada,&lt;br /&gt;Um breve instante,&lt;br /&gt;Uma mala pesada,&lt;br /&gt;O caminho distante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uma rua apressada,&lt;br /&gt;Um olhar penetrante,&lt;br /&gt;Uma boca cansada.&lt;br /&gt;O travo cortante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Uma escolha ensaiada,&lt;br /&gt;Um desafio errante,&lt;br /&gt;Uma espera ancorada,&lt;br /&gt;O frio constante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Um dia na rua, num passo qualquer,&lt;br /&gt;uma mão que se dá, um sonho se requer.&lt;br /&gt;Uma chama acesa, um susurro inquieto,&lt;br /&gt;um abraço sentido, um querer indiscreto.&lt;br /&gt;Um desejo ansiado, uma carta aberta,&lt;br /&gt;um pedaço de ti, uma mente desperta.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;Uma réstia de nada?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-2851790400649602289?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/2851790400649602289/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=2851790400649602289' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/2851790400649602289'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/2851790400649602289'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/05/sem-ttulo.html' title='Sem Título'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RkhBDWVtF1I/AAAAAAAAAG8/K1Hgh41w5BE/s72-c/casal-velho.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-8027437492920391428</id><published>2007-05-02T18:09:00.000+01:00</published><updated>2007-05-02T19:45:54.098+01:00</updated><title type='text'>O Velho</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RjjGmWVtF0I/AAAAAAAAAG0/ClNca1voBak/s1600-h/velho+sentado.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060012543484696386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RjjGmWVtF0I/AAAAAAAAAG0/ClNca1voBak/s320/velho+sentado.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;O velho sentado na poltrona de sua casa.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Memórias de outros tempos. A cama imaculadamente feita, os instrumentos de barbear impecavelmente ordenados no aparador, o sobretudo vestindo as costas do bengaleiro, o guarda-chuva guardando intrusos, os chinelos dispostos perpendiculares à mesinha de cabeceira, os retratos milimetricamente arrumados.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ao amanhecer, raios de sol coados pelas cortinas, ao entardecer, o crepúsculo relaxa, descansando a seus pés, de madrugada, o luar penetra pela janela propositadamente aberta.&lt;br /&gt;Marcas da solidão na sua barba, no seu fato de passeio, na fita do seu chapéu de domingo, na caneca pousada no lava-louças, no solitário com a sua única flor, seca, cada pétala caída à sua volta, nos seus olhos sulcados pelas rugas de quem sobreviveu demais, vivendo de menos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Soube desde cedo. Aprumou-se no seu melhor fato, a camisa branca, a gravata azul, os botões de punho de prata, o chapéu de feltro pendendo dos dedos, e esperou. A única dúvida seria se teria sido recordado hoje, no dia em que o fim se aproximava.&lt;br /&gt;As memórias que deixamos permitem-nos viver para além da finitude corpórea a que estamos todos submetidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A cabeça descai para o lado direito e o chapéu escorrega-lhe dos dedos. Ali permanece, ainda esperando.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;O velho sentado na poltrona de sua casa.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-8027437492920391428?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/8027437492920391428/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=8027437492920391428' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/8027437492920391428'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/8027437492920391428'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/05/o-velho.html' title='O Velho'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RjjGmWVtF0I/AAAAAAAAAG0/ClNca1voBak/s72-c/velho+sentado.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-5886137152172395661</id><published>2007-04-26T17:33:00.000+01:00</published><updated>2007-04-26T17:44:07.951+01:00</updated><title type='text'>Ainda</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RjDVvGVtFvI/AAAAAAAAAGM/uRxTM2dVdL0/s1600-h/preso.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5057777386669283058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RjDVvGVtFvI/AAAAAAAAAGM/uRxTM2dVdL0/s320/preso.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Abre os olhos, meu amor.&lt;br /&gt;Quero rever-nos em ti, quero olhar-nos e reviver, rebuscar.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Fecha-me os olhos, meu amor.&lt;br /&gt;Não quero continuar a amar-te mesmo com as costas voltadas. Como posso continuar a amar-te no silêncio da porta, no barulho ausente dos passos, nas fotografias descoloradas e envelhecidas, de tantas vezes manuseadas, nas cartas sem resposta e tantas vezes relidas. Não consigo empurrar-te enquanto me puxo.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Dias do meio entre o início e o fim. Foi aqui que estaquei, esperando alcançar-nos novamente. Não me cedas um tempo que não é teu. Não me dês um tempo que não possuis.&lt;br /&gt;No revirar dos dias, no vislumbrar do teu sorriso, no recorte da tua sombra, penso e sinto o que não queria, nem podia, sentir, apesar de ainda só te ver de costas voltadas.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Quando se aprende a amar, não se pode aprender a maneira de esquecer: o meu dia de amanhã ainda pode voltar a ser teu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-5886137152172395661?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/5886137152172395661/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=5886137152172395661' title='9 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/5886137152172395661'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/5886137152172395661'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/04/ainda.html' title='Ainda'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RjDVvGVtFvI/AAAAAAAAAGM/uRxTM2dVdL0/s72-c/preso.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-7496137226782216636</id><published>2007-04-17T16:04:00.000+01:00</published><updated>2007-10-19T16:03:16.520+01:00</updated><title type='text'>"Quem me leva os meus fantasmas?"</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RxjHJ68vizI/AAAAAAAAAKc/L7HdsjT65Ks/s1600-h/sombras.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123063549390719794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RxjHJ68vizI/AAAAAAAAAKc/L7HdsjT65Ks/s320/sombras.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Todos nós temos fantasmas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Sempre presentes em todos os momentos da nossa vida: perturbam-nos o sono, invadem-nos os sonhos, derrubam-nos durante o dia, apodrecem-nos de noite, preenchem-nos a memória, enriquecem-se com o nosso desalento, alimentam-se do desespero que nos faz temer os dias e encurtar as noites. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Esses fantasmas fazem-nos remexer bem fundo, revirar todos os momentos que queríamos ter dito sim e dissemos não, analisar todos os momentos em que nos seguramos ao que tínhamos e não procuramos o desconhecido, reviver todas as escolhas, sugando toda essa nossa força para prevalecerem. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Acima de cada um de nós.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Antes de os afugentarmos, temos que nos confrontar com eles: com a sua frieza, com o seu permanente ardil para nos fazer retroceder, com a agonia da incerteza, as reviravoltas bem dentro do nosso âmago, as mutações íntimas de todos os nossos sentidos, o desassossego no sono, a inquietude no caminho, a desconcertante jornada diária para respirarmos.&lt;br /&gt;Não passam de sombras, que desaparecem com o pôr-do-sol. Ansiamos que o dia não nasça para que não voltem a surgir, serpenteando nas paredes, quebrando as nossas esquinas, coladas às nossas costas, sibilando-nos o passado, adiantando-nos desmesurada e descuidadamente os passos. Corremos, tropeçamos, caímos e aí ficamos.&lt;br /&gt;As amarras que nos prendiam ao destino calculado, delineadas cautelosamente a lápis, soltam-se. Neste momento só podemos saber que a meta está sinalizada, o fim do caminho está traçado. Perguntamo-nos para quê carregar este peso amorfo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;No fundo de nós temos que reconhecer que todos precisamos destes fantasmas para saber como prosseguir, como calcorrear a estrada que a vida nos (re)abre. Erramos, aprendemos, reflectimos, continuamos. Teremos necessariamente sempre que continuar. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;Desembainhem-se as espadas. Apenas nós os podemos fazer desvanecer.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-7496137226782216636?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/7496137226782216636/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=7496137226782216636' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/7496137226782216636'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/7496137226782216636'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/04/quem-me-leva-os-meus-fantasmas.html' title='&quot;Quem me leva os meus fantasmas?&quot;'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RxjHJ68vizI/AAAAAAAAAKc/L7HdsjT65Ks/s72-c/sombras.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-4648804588550195389</id><published>2007-04-10T17:45:00.000+01:00</published><updated>2007-04-10T17:53:07.835+01:00</updated><title type='text'>(Re)Viver-Te</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RhvAaMKmXyI/AAAAAAAAAE0/VWs13pbRV1g/s1600-h/sinos.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051842963200958242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RhvAaMKmXyI/AAAAAAAAAE0/VWs13pbRV1g/s320/sinos.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Dobram os sinos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Trocam o mundo e os passos. Trocam as voltas e os sentidos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;&lt;br /&gt;Os sinos repicam. Mais uma hora, menos uma hora. Mais um dia, menos um dia, que diferença faz nas reviravoltas do tempo que nos foi destinado? Passam as horas devagar, devagar demais. O tempo vai pedindo licença, já não passa sem que dê por isso.&lt;br /&gt;Concedi-te um tempo maior do que o que tinha. Maior que o meu próprio tempo. E agora quedo-me na esperança do que nunca tivemos, desvaneço-me em recordações de tudo que consegui reter. Ainda choram essas memórias, expiando um desejo de retorno. Já que o meu tempo quase pára, dobrando as esquinas da saudade, imprimindo a tua imagem nos meus olhos, martelando-a na minha mente, entendo que me é permitido voltar.&lt;br /&gt;Voltarei quando os sinos, pontualmente, tocarem as suas badaladas.&lt;br /&gt;Apuro o ouvido. Devem estar quase. Afinal, o tempo tarda, mas soma e segue. Impreterivelmente.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A enfermeira abre a porta e gesticula, dizendo que está na hora dos medicamentos. Como não lhe respondo, toca-me no ombro. Lentamente, viro a cabeça e encaro-a. Abro os olhos e vejo o quarto, branco por todo, com uma cama ao centro e um candeeiro no tecto. A janela por onde olhava a praça e ouvia os sinos não passa de uma parede branca. Abano a cabeça. Não compreendo. Assim não vou ouvir o sino, digo-lhe. Assim não saberei quando voltar… Repito-lhe o que vi, o que senti, o que me foi dito, para que ela compreenda que me foi permitido volver. Encolhe os ombros e volta a dizer-me que está na hora da medicação. Não quero. Quero ficar acordado à espera dos sinos. Da libertação após as suas badaladas. Surge outro enfermeiro e explico-lhe o que me foi concedido: Voltar. Esboça um esgar e agarra uma seringa dentro do bolso da bata. Sinto uma picada. Arregalo os olhos e tento falar. Da minha boca não sai qualquer som. Agarro uma folha de papel e tento escrever. Da minha mão não se desenha qualquer letra ou qualquer símbolo. Gesticulam novamente, sem soltarem qualquer som, e percebo perfeitamente o que me querem dizer.&lt;br /&gt;Quase a fechar os olhos, volto a ver a janela. Amanhã ouvirei os teus sinos, meu amor. Amanhã os sinos dobram por nós e é-me novamente concedido voltar.&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-4648804588550195389?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/4648804588550195389/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=4648804588550195389' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4648804588550195389'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4648804588550195389'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/04/reviver-te.html' title='(Re)Viver-Te'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RhvAaMKmXyI/AAAAAAAAAE0/VWs13pbRV1g/s72-c/sinos.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-8835854305168189606</id><published>2007-03-15T14:49:00.000Z</published><updated>2007-03-15T16:44:03.215Z</updated><title type='text'>I</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rfl3rDhA9PI/AAAAAAAAAEI/thP0HmqGTe4/s1600-h/chuva-casal.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042192839379842290" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rfl3rDhA9PI/AAAAAAAAAEI/thP0HmqGTe4/s320/chuva-casal.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;A chuva une-nos num único abraço, num único corpo. É o teu vestido que se cola a mim, as tuas mãos acariciam-me a cara molhada, os teus olhos riem com lágrimas, os teus lábios dizem “Amo-te ” em silêncio, sem necessidade de pronunciares qualquer palavra. Pegas-me numa mão e entrelaças os teus dedos nos meus, tão finos e delicados; pegas-me na outra mão e leva-la até ao teu ventre. Levanto os olhos para ti, vejo esse brilho e, num relance, percebo.&lt;br /&gt;Calas-me com um beijo quente dado e recebido entre sorrisos. Só a ti beijo a sorrir. Com as mãos dadas percorremos a avenida. O vento e a chuva, longe de nos apressarem, dançam e giram à nossa volta. Pego-te ao colo e pousas as mãos no meu pescoço. A união dos elementos da natureza sela a nossa. Firmada naquele pequeno momento, silencioso de palavras, mas pleno de entendimento e comunhão.&lt;br /&gt;Acaricio-te o rosto e tu, consciente desse meu gesto, sorris. Só a nós amo a sorrir.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-8835854305168189606?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/8835854305168189606/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=8835854305168189606' title='5 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/8835854305168189606'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/8835854305168189606'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/03/i.html' title='I'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rfl3rDhA9PI/AAAAAAAAAEI/thP0HmqGTe4/s72-c/chuva-casal.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-5808209150904265563</id><published>2007-02-14T16:52:00.000Z</published><updated>2007-02-14T16:55:38.681Z</updated><title type='text'>O Piano</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RdM-oJsEd5I/AAAAAAAAAC0/SR6F5dYvDz0/s1600-h/piano.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031434068219426706" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RdM-oJsEd5I/AAAAAAAAAC0/SR6F5dYvDz0/s320/piano.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Sento-me e contemplo o velho piano, agora tão solitário quanto a sala que o alberga. Na antiga Sala da Música, outrora tão repleta de sons, acordes, cantos, risos, soa um repetido e cansativo lamento, apenas sentido pelas paredes, que ainda guardam os serões de tantas sextas-feiras. Toda a casa se enchia de velhos e novos talentos, figuras mais ou menos conhecidas, conversas soltas pelos corredores, licores e charutos na sala da biblioteca.&lt;br /&gt;Tu aparecias no cimo da escadaria e todos os ruídos cessavam. O bater de cada coração quase parava enquanto descias as escadas, vestida de negro, sempre de negro, com o cabelo cor de fogo caindo sobre as costas, como se qualquer barulho pudesse perturbar a tua esfera de tranquilidade tão ténue e frágil e fizesse com que te desvanecesses e desintegrasses desta nossa esfera. Nesse instante dezenas de olhares te contemplavam, acompanhando a tua descida. No fim uma mão se estendia para ti, levantavas os olhos, recebias o meu olhar e sorrias. Voltava-se a respirar fundo e os corações voltavam a palpitar, ansiosamente aguardando a música que compunha toda a tua alma e delineava as formas do teu corpo.&lt;br /&gt;Sentavas-te ao piano e todo ele se encaixava em ti, como se só contigo se tornasse num instrumento completo, tomando-te de assalto. Tocavas e voltavas a tocar, a música fluía de cada poro da tua pele e penetrava em cada um dos convivas, acalentando as suas esperanças, com esse teu calor.&lt;br /&gt;Quando terminavas o serão estavas esgotada, como se toda a vida te tivesse sido sugada pelos dedos. A casa recolhia ao seu silêncio, mas um silêncio preenchido, quente, tão diferente do silêncio de agora.&lt;br /&gt;Acaricio o tampo do piano, como se tentasse alcançar tudo o que de ti ainda o integra. O tempo que lhe concedeste acabou por te aprisionar dentro das suas cordas, encerrando-te nesta sala.&lt;br /&gt;Agora sei como é amar e desesperar por amar tanto. Vim a esta sala para me despedir de ti. Com as lágrimas a bailarem-me perigosamente nos olhos, revejo com precisão o movimento que me irá libertar. Tiro o machado e num gesto preciso e meticuloso, cravo-o no tampo do piano, juntamente com todas as lágrimas não vertidas. Ali o deixo ficar, como me deixo agora de ti. Permanecias no segredo de cada nota, no delinear de cada acorde. Agora sim, silenciei-te e libertei-me. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Viro costas e saio para enfrentar a claridade do dia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-5808209150904265563?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/5808209150904265563/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=5808209150904265563' title='7 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/5808209150904265563'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/5808209150904265563'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/02/o-piano.html' title='O Piano'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RdM-oJsEd5I/AAAAAAAAAC0/SR6F5dYvDz0/s72-c/piano.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-4951579751906045813</id><published>2007-02-05T18:55:00.000Z</published><updated>2007-02-05T18:58:04.365Z</updated><title type='text'>Sino</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rcd90-bVAkI/AAAAAAAAACc/kc_AZoUf2-w/s1600-h/convento.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5028125858046739010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rcd90-bVAkI/AAAAAAAAACc/kc_AZoUf2-w/s320/convento.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Levanto a cabeça e encaro Seus olhos. Acusam-me, mesmo da cruz. Que perdão poderei esperar? O vitral coa a luz do sol, tornando-a vermelha como a brasa incandescente que não se apaga. Como a chama e o calor que esta noite senti bem dentro de mim.&lt;br /&gt;Levanto-me, rogando para que Ele receba a minha confissão. Por minha culpa, minha tão grande culpa… Ajoelho-me uma vez mais e saio. A claridade dos raios de sol atordoam-me e o calor que o dia carrega enclausura-me dentro de mim. Uma prisão dentro de outra. Por minha culpa.&lt;br /&gt;Percorro a alameda e o meu olhar prende-se nos muros do convento. O céu, mais do que azul, emana uma luz prodigiosa, quase sobrenatural. Lembro-me de mergulhar os teus olhos, de navegar a tua boca, de percorrer todos os centímetros do teu corpo, adormecer imersa em ti e acordar submersa em nós. Por minha tão grande culpa.&lt;br /&gt;Hoje, o hábito pesa-me na alma, como se todo o peso do mundo estivesse confiado a estas vestes. O tecido é incendiado pela chama do meu corpo, embebido pelas labaredas incessantes que sinto no teu chamamento. Por tua culpa. E por minha culpa. Envolvemo-nos sem promessas nem limites, sem nos termos para não nos perdermos, tanto que não nos demos que não mais nos encontramos. Tão grande culpa.&lt;br /&gt;Sento-me no mesmo banco de pedra, frio como o teu rosto no beijo da despedida, e abro a Bíblia, como tantas vezes fiz à procura de respostas. Quando me alcançaram, tu vieste e mudaste-me as perguntas.&lt;br /&gt;Vejo alguém aproximar-se, com as vestes pretas e brancas ondulando com a brisa que empurra mais este fim de tarde. &lt;em&gt;“Irmã Sara”&lt;/em&gt;, chama, &lt;em&gt;“mais um dia que nos foi concedido, com a graça do Senhor”&lt;/em&gt;. &lt;em&gt;“Assim é, Irmã Clara, assim é”&lt;/em&gt;. Os nossos vestígios inconscientes ainda presentes na minha alma desesperam a minha consciência, desafiando-a, perpetuando-a, como que à espera do necessário desenlace. Como se te carregasse comigo para a eternidade, imortalizando-te nesta minha escolha.&lt;br /&gt;Está a tocar para as Vésperas. Só me resta esperar que desça sobre mim o Seu divino perdão.&lt;br /&gt;       &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-4951579751906045813?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/4951579751906045813/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=4951579751906045813' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4951579751906045813'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/4951579751906045813'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/02/sino.html' title='Sino'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rcd90-bVAkI/AAAAAAAAACc/kc_AZoUf2-w/s72-c/convento.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-67051046847800895</id><published>2007-01-31T19:16:00.000Z</published><updated>2007-01-31T19:38:02.763Z</updated><title type='text'>II</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RcDv5ubVAcI/AAAAAAAAABM/_9Rv8ky-2nU/s1600-h/II.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5026280959139709378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RcDv5ubVAcI/AAAAAAAAABM/_9Rv8ky-2nU/s320/II.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Toca o despertador. Estendo-me na cama porque sei que já não estás. Levanto-me e ouço as notícias sobre o tempo e o trânsito. Divago sobre o passado. Sempre o mesmo passado. Quando regresso já estou atrasado e voo para o banho. Escolho a camisa para a gravata que me deixaste na cadeira. Desço as escadas e vou tomar o pequeno-almoço. Parabéns, Sr. Dr. Estaquei nas escadas com a pasta na mão. Obrigada, Marlene.&lt;br /&gt;35 anos. Parece que já vivi tanto tempo. Uma vida inteira ou farrapos de vidas várias e alheias. Só não te vivi a ti. Nem a nós.&lt;br /&gt;Entro no carro, ainda mais atrasado. No caminho ouço a nossa música: “Unforgettable”. Inesquecível como só tu. Como os teus cabelos a dançar no vento, como as tuas mãos a tapar-me os olhos, como rodopiavas na areia da praia, como sorrias, como te agarravas a mim nas noites de trovoada.&lt;br /&gt;Finalmente chego ao escritório. Recolho o correio, ligo o computador. Vejo a fotografia que tenho na secretária. A Serra da Estrela rendeu-se à tua figura esguia, ao teu brilho, aos teus risos límpidos que ainda por lá ecoam. Continuo a recordar o passado, episódios enevoados surgem como lapsos. Como te encontrei, como em ti me perdi, como nos perdi. 35 anos. São estes os anos que me passaram, que me viveram sem que nos vivesse.&lt;br /&gt;Há anos que os relâmpagos parecem não rasgar os céus. Tantos quantos não sinto o teu abraço, acalmando-te enquanto tremias, enrolada em mim como uma concha nas ondas que a carregam até à praia. De nós nunca soube quem é se protegia, de quem é que se ocultava.&lt;br /&gt;Os meus olhos já não te vêem, o meu corpo esconde-se do teu, outrora refúgio, os meus braços já te perderam a forma. Não mais te velei o sono e te guardei os sonhos. Não desistas já, meu amor, não reveles já o fim de todo o nosso caminho. Ainda há tanto para caminhar, ainda fica tanto por descobrir.&lt;br /&gt;Toca o telefone. Atendo, ouço o que me dizem do outro lado, mas não compreendo. Não posso compreender. Não quero. Não. Um sabor amargo na boca. No fim, cruzaste a meta sem mim, meu amor.&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-67051046847800895?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/67051046847800895/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=67051046847800895' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/67051046847800895'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/67051046847800895'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/01/ii.html' title='II'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RcDv5ubVAcI/AAAAAAAAABM/_9Rv8ky-2nU/s72-c/II.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-2905087013445937888</id><published>2007-01-24T18:49:00.000Z</published><updated>2007-01-24T19:00:35.411Z</updated><title type='text'>A Maré (Re)Volta</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rber9ubVAbI/AAAAAAAAABA/I1AJhEy7jos/s1600-h/passadiÃ§o.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5023672986278101426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rber9ubVAbI/AAAAAAAAABA/I1AJhEy7jos/s320/passadi%C3%A7o.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Ao longe o mar desafia-me. Aqui no escuro parece tão calmo, mas sei que algures está a preparar um ataque semelhante ao que te levou. Percorro o passadiço de madeira e enterro os pés na areia fria, sentindo cada grão entre os dedos dos pés. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Vou até lá, as ondas fazem com que molhe as calças não puxadas suficientemente para cima. Assim, ela vai dar conta. Que se lixe. Acaso já não posso amansar a alma do gigante que te arrebatou? Molho as mãos na água salgada e respiro fundo tentando aspirar partículas de ti, vindas nos salpicos das ondas. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Baixo-me e apanho uma concha. Sempre gostaste de recolher conchas, búzios e pedrinhas quando passeávamos à beira-mar ao fim do dia, quando o sol nos aconchegava as costas e te doirava a pele queimada. Esta está partida, já percorreu a sua distância, contando a sua história, entre praias, pescadores e varinas, como dizias. Também tu andas a contar a tua história nesse mar sem fim e sem retorno. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Sinto uma mão no ombro. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Acordo. Afinal estive sempre parada no passadiço de madeira. Já podemos ir querida? Destravo a cadeira e assinto. Mando um beijo ao mar e estranhamente tenho a mão com sabor a sal, sabor a ti quando voltavas da faina e nos reencontrávamos nessa comunhão de membros, corpos e almas. Vamos então, afinal, nem eu nem tu vamos a lado nenhum. Pelo menos não por enquanto.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-2905087013445937888?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/2905087013445937888/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=2905087013445937888' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/2905087013445937888'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/2905087013445937888'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/01/mar-revolta.html' title='A Maré (Re)Volta'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/Rber9ubVAbI/AAAAAAAAABA/I1AJhEy7jos/s72-c/passadi%C3%A7o.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-6303031127330282587</id><published>2007-01-24T11:24:00.000Z</published><updated>2007-01-24T11:43:03.212Z</updated><title type='text'>III</title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbdEBubVAZI/AAAAAAAAAAo/yRZ4lOE2Dek/s1600-h/dormir.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5023558705788289426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbdEBubVAZI/AAAAAAAAAAo/yRZ4lOE2Dek/s320/dormir.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Olho para o relógio: 2:53. As luzes da rua penetram pela persiana meia aberta. É incrível como ainda tenho medo do escuro. Irremediavelmente penso em ti. Olho para o teu lado da cama e permanece vazio. Mais uma vez tu não estás. Como poderias estar? Soergo-me e encosto-me nas almofadas, vislumbrando o quarto ainda cheio de ti. Roupa na cadeira, maquilhagem na cómoda, fios e pulseiras espalhados, o teu livro ainda na mesinha de cabeceira. Como se voltasses ao fim do dia, com esse sorriso cansado, o saco de compras de última hora para o jantar, os livros a escaparem-te das mãos… Levanto-me e abro a gaveta da cómoda. Todas as noites tenho que voltar a ver-te, como se não bastasse ver-te no banho, nas gravatas que me escolhias, no jornal da manhã, no trânsito em hora de ponta, nas pausas para fumar um cigarro, no regresso a casa agora vazia sem ti.&lt;br /&gt;3:27. A tua irmã veio cá ontem. Queria saber o que pretendo fazer com as tuas coisas. Olhei para ela sem a ver. Se te tiro assim de mim, como sei que consigo voltar a ti? Mário, já passaram quase 3 anos. Que sejam 3 ou 30, não me importa. O tempo pode não deixar de passar, mas deixou de pesar. 4:11. 4:15. 4:19. Fecho os olhos e sinto o teu perfume ainda no ar, ouço o teu riso e saboreio os teus olhos. Afinal sempre vieste descobrir-me de madrugada. Vem, eu conto-te a nossa história.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-6303031127330282587?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/6303031127330282587/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=6303031127330282587' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/6303031127330282587'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/6303031127330282587'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/01/olho-para-o-relgio-253.html' title='III'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbdEBubVAZI/AAAAAAAAAAo/yRZ4lOE2Dek/s72-c/dormir.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-2544883835928240254</id><published>2007-01-23T11:42:00.000Z</published><updated>2007-01-25T14:49:05.461Z</updated><title type='text'>Ao Longe: o Cais</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbdLKObVAaI/AAAAAAAAAA0/mrTv7Ct6TNo/s1600-h/cais_mulher.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5023566548398571938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbdLKObVAaI/AAAAAAAAAA0/mrTv7Ct6TNo/s320/cais_mulher.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;a href="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbX1Y-bVAYI/AAAAAAAAAAY/GbbWk_uz3Z8/s1600-h/cais_mulher.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;O trânsito é sempre mais intenso a esta hora. Buzinadelas, discussões, as luzes que dançam, provocando sombras estranhas nas paredes do quarto. Tenho medo das sombras, medo que me façam viver tudo outra vez, já que deixar de recordar é manifestamente impossível. Viro-me para o outro lado para não as encarar e toco a campainha. Ninguém. Ouço um som no corredor. Alguém abre a porta e espreita. Fecho os olhos fingindo que durmo, afinal não a quero ver. As sombras já tomaram conta de mim. E é então que tudo relampeja na minha memória: o embate, os sons, a escuridão em que mergulhamos, a chuva molhando-me a cara, o sal penetrando na pele, o frio como mil agulhas rasgando os músculos, perdi os sentidos e perdi-me de ti.&lt;br /&gt;Estremeço e abro os olhos. Sinto-a presente. E é então que a encaro. Recordo-me quando a vi pela primeira vez naquele cais. Uma figura alta e esguia, com o impermeável laranja, quase engolida pela tempestade. O vento esvoaçava-lhe os cabelos, um pouco de sol naquele dia tão cinzento. Estendeu-me um impermeável e deu-me o braço, quase dobrados em dois pela força do vendaval. Temos que esperar que descarreguem o barco. Uma carrinha funerária já está à espera.&lt;br /&gt;Entramos no carro e só aí lhe vi os olhos vazios de qualquer expressão. Não é fácil encarar este regresso. Também para mim não é fácil voltar. Não desta maneira. Rodamos pela estrada e tenho todo o tempo para voltar a pensar no discurso tantas vezes repetido. E só agora me apercebo que não há palavras para lho dizer. Os olhos dela prendem-se no espelho retrovisor. Quer certificar-se que a carrinha nos segue. Parece velar mais por ele agora do que em toda a sua vida. O silêncio acompanha-nos uma vez mais. Já não há mais risos nem confidências cúmplices.&lt;br /&gt;Chegamos, estaciona perto da falésia. Perto de mais. Saímos do carro para ajudar a carregar o caixão vazio de corpo. Parece que carregamos o peso do mundo. Num instante tudo acaba: a madeira desfaz-se de encontro às pedras aguçadas e mergulha naquele mar que o levou sem um suspiro. Ponho a mão no bolso e sinto o maço de cartas escritas ao longo de todos os dias que tivemos longe e que nunca enviei. Esqueci-me do tempo e quando volto, ela ainda ali está. À espera. Continuou sempre à minha espera. Talvez hoje seja o dia para lhe contar. Afinal, as cartas ainda estão no meu bolso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-2544883835928240254?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/2544883835928240254/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=2544883835928240254' title='3 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/2544883835928240254'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/2544883835928240254'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/01/ao-longe-o-cais.html' title='Ao Longe: o Cais'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbdLKObVAaI/AAAAAAAAAA0/mrTv7Ct6TNo/s72-c/cais_mulher.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-5151327020315806388.post-870897063891406110</id><published>2007-01-23T11:25:00.001Z</published><updated>2007-01-23T11:32:30.118Z</updated><title type='text'>E assim começa...</title><content type='html'>&lt;a href="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbXwD-bVAXI/AAAAAAAAAAM/jpLXB3cqhKI/s1600-h/laranjas1.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5023184910489551218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbXwD-bVAXI/AAAAAAAAAAM/jpLXB3cqhKI/s320/laranjas1.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Inicio este meu pequeno espaço, não sem fazer uma prévia advertência: este espaço durará o tempo que me for concedido pela inspiração. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5151327020315806388-870897063891406110?l=arepublicadaslaranjas.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/feeds/870897063891406110/comments/default' title='Enviar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=5151327020315806388&amp;postID=870897063891406110' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/870897063891406110'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/5151327020315806388/posts/default/870897063891406110'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://arepublicadaslaranjas.blogspot.com/2007/01/inicio-este-meu-pequeno-espao-no-sem.html' title='E assim começa...'/><author><name>Vitamina CeCe</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16873141355346528995</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='23' src='http://3.bp.blogspot.com/_Wztjg1KMB5g/TMiDE6nF_RI/AAAAAAAAAWc/qzLKXrHc-Mo/S220/olhos_verdes.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_Wztjg1KMB5g/RbXwD-bVAXI/AAAAAAAAAAM/jpLXB3cqhKI/s72-c/laranjas1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry></feed>
